Roshangar’s blog

پاینده ایران پادشاهی

http://www.javidshah.org/

www.rppiran.org

http://petition.rppiran.org/

شاهنشاه آریامهر محمدرضا شاه پهلوی

تولدت مبارک پدر، تولدت مبارک تنهاترین سردار، تولدت مبارک اسطوره میهن دوستی، تولدت مبارک پرچمدار ایران آریایی، تولدت مبارک و بازهم تولدت مبارک و بازهم ...

اما افسوس، افسوس از روزگار، افسوس از خائنین، افسوس از غم تنهایی، پدرجان تو پدر من هستی یعنی پدر همه ملت ایران اما مرا یادت نمی آید، من نه سالم بود که مرا تنها گذاشتی و رفتی، و قسم به ایران و پرچم سه رنگ شیر خورشید نشانش که فقط همان نه سال را زندگی کردم، تو که رفتی روح رفت، صفا رفت، برکت رفت، غیرت رفت، شرف رفت، ادب ایرانی رفت، ارزش ایرانی رفت، راستی میدانی اروند رودت شط العرب شد؟ راستی خبر داری صدام سگ صفت که از ترس تو و ژنرال های برازنده ات جرات صدا کردن هم نداشت وقتی رفتی خودش را سردار قادسیه خواند و میخواست تهران را سه روزه بگیرد؟ راستی کسی بهت نگفت تا هفت سال پس از رفتنت هنوز گلوله های تاجدار ارتش شاهنشاهی بروی دشمنان این مرز و بوم شلیک میشد؟ راستی خبر داری طرح دانشگاه آزاد ایران را حرامزاده ای بنام رفسنجانی به نام خودش افتتاح کرد و نام دانشگاه آزاد اسلامی برویش گذاشت؟ راستی کسی بهت نگفت آرامگاه کورش بزرگ رو میخواستند زیر آب کنند؟ راستی خبر داری نساجی مازندران ورشکست شد؟ راستی خبر داری فرش ایران رو دیگه کسی نمیخره؟ راستی خبر داری پسته ایران افلاتوکسین گرفته؟ راستی خبر داری این بوزینه ها سی ساله نتونستند نیروگاه اتمی بوشهر رو راه اندازی کنند؟ راستی خبر داری ایرانی ها رو دیگه هیچ کجای دنیا راه نمیدند؟ راستی میدونی ایران بالاترین آمار مصرف مواد مخدر رو داره؟ راستی میدونی دخترای ایرونی رو تو امارات حراج میکنند؟ خبر داری هر چه رشته بودی پنبه کردند؟ هیچکس بهت نگفت ایران دیگه جزیره ثبات نیست؟ کسی بهت نگفت ایران رو فقط با افغانستان میشه مقایسه کرد؟ اگر نگفتند که بهتر، اگر هم خودت میدونی شرمنده ام که هیچ خبر خوبی نداشتم برای کادوی تولدت بهت بدم پدر...

راستی از تیمسار جهانبانی چه خبر؟ تو بهشت میبینیش؟ ارتشبد رزم آرا؟ نصیری؟ جم؟ هویدا؟ بختیار؟ ووو ؟ ازت یک خواهش دارم پدر اونجا که هستی یه کم یاد خدا بده چطور خدائی کنه، بهش یاد بده چطور دنیا رو اداره کنه بلکه کمی وضع ما بهتر بشه، میدونی من زیاد ایمان محکمی ندارم، یعنی بعد از ظلمهائی که بهمون شد دیگه خداروهم قبول ندارم، اما اگر هست فقط در یک صورت حاضرم ببخشمش و به خدائی قبولش کنم، فقط به شرط اینکه مطمئن باشم جای تو در اعلا درجه بهشت هست، حتی بالاتر از پیامبرای بدرد نخورش، حتی بالاتر از ملائکه...

پدر عزیزم هنوز هم ایرانیان زیادی هستند که دوستت دارند، باورت نمیشه حتی جوانهای بیست ساله داریم که دهسال بعد از رفتنت بدنیا اومدن اما دوستت دارند، آنقدر که توی کوی و برزن همه گفتند نور به قبرش بباره، آنقدر که همه گفتند خدا بیامرزدش، درسته که تو هیچ کتابی نیست اما مردم شبا تو خونه برای بچه هاشون تعریف میکنند که روزی ایران بزرگ و پر افتخار بود، روزی روزگاری شاهی بود ، خلاصه نگران نباش قسم به ایران که هیچگاه از یاد نمیری. اما مثل گذشته هستند کسانی که دانسته یا ندانسته بدگوئی میکنند یا از اندک مشکلات و اشتباهات گذشته کوهی میسازند تا تو و فرزندانت را بی مقدار کنند. چه بگویم؟ آخه آن زمانها فیس بوک نبود که، آخه اینترنت نبود ماهواره نبود تلفن همراه برای فیلم برداری نبود. خودتم که هیچ نگفتی و نگذاشتی بدونند...

چرا کسی ندید اشکهاتو وقتی تو سن بیست و سی سالگی پدر بزرگوارتو نیروهای بیگانه از ایران بردند و به یک جزیره تبعید کردند؟ چرا کسی ندید بغض نشکسته تورو تو تمام این سالها که باید ... به قاتلین پدرت بخندی تا ایران پاره پاره نشه؟ چرا به کسی نگفتی با سکوتت و سیاستت تو همون سن تونستی ایران رو از تقسیم شدن نجات بدی؟ چرا نگفتی چقدر از قرار دادهای نفتی و استعمار انگلیس متنفر بودی اما صلاح در این بود که کشور را ارام آرام از زیر یوغ بیگانه نجات بدی؟ چرا به مصدق نگفتی با هیاهو و هوچیگری نمیشه مملکت رو نجات داد؟ چرا نگفتی مصدق باعث شد یکسال اقتصاد ایران فلج بشه و چه تاوان سنگینی داشت کارهاش؟ چرا بهش نگفتی اگر دهسال دیگه صبر میکرد تو هم همان کار رو میکردی اما بدون هیاهو و ضرر؟ چرا به ایرانیا نگفتی سر پدرانشون شپش داشت و تو به سر اونا شامپو داروگر میزدی؟ چرا بهشون نگفتی همین الان هم بعد از سی سال تخریب ایران بالاتر از همسایه هاش است اما در زمان ورود پدر بزرگوارت به صحنه زمامداری ایرانیان با افغانها یا پاکستانیها یا عراقیها یکی بودند؟ چرا به مردم نگفتی وقتی رو که اماراتیها از جلوی هواپیمای 747 ایرانی فرار میکردند؟ و چه خوب که نیستی ببینی الان همان اماراتی ها به ما فخر میفروشند؟ چرا نگفتی توطئه روسیه و تلاش آنها برای تسخیر ایران به کمک حزب توده و مجاهدین خلق رو؟ چرا نگفتی نگه داشتن یک مملکت با مهربانی به مخالفین و تحمل خائنین و خنثی کردن توطئه ها با کمترین صدمات و تلفات چقدر سخت است؟ چرا کسی ندید چگونه تو در ایران حل شدی و تبدیل به روح این مرز و بوم شدی؟ چرا کسی یادش نموند بالاترین نرخ رشد اقتصادی یک کشور در تمام طول تاریخ در سال 54 رو؟ چرا ندیدند بزرگترین صنایع فولاد خاور میانه رو؟ چرا ندیدند غرور لحظه التماس کشورهای اروپایی برای دریافت وام رو؟چرا کسی ندید ایران از کجا به کجا رسید؟ چرا و چرا و چرا؟

پدر عزیزم میدونم این به هیچ عنوان تبریک گوئی خوش آیندی نبود، اما بی تو دنیامون خاکستری شده و روزگارمون سیاه، اما تولدت مبارک، مبارک جای جای قدمهات بر خاک ایران، مبارک باد غرور و غیرتی که برای ما بجا گذاشتی، مبارک باد نامی که برای ایران بجا گذاشتی، مبارک باد نامت، مبارک باد یادت مبارک باد مبارک باد مبارک باد.

اما دوچیزو بهت قول میدم اگر قابل بدونی به عنوان هدیه تولدت

یکی اینکه با تک تک ذرات وجودم پسرت رو تنها نمیگذارم و چه به نتیجه برسیم و چه نرسیم تا آخرین لحظه زندگیم به شاهزاده برومندت رضا پهلوی خدمت خواهم کرد. نه تنها من که بدان بسیاری ایرانیان بیدار و ایران دوست هنوز هستند که با من همراه باشند.

دوم اینکه سال آینده حتما در رکاب شهبانو در همین ایام در قاهره بر مزارت بوسه خواهم زد.